Όταν κοιτώ το Σικάγο σήμερα, είναι δύσκολο να αντιληφθώ...
ότι είναι η ίδια πόλη μ' αυτή που γνώριζα παιδί.
Όλοι αυτοί οι ουρανοξύστες...
το ατσάλι και το τσιμέντο...
αυτοί οι πολυσύχναστοι δρόμοι...
και αυτό το πλήθος.
Δεν τους είχαμε αυτούς.
Στις μέρες μου, η ζωή ήταν πιο αργή.
Τότε οι γυναίκες δεν έβαζαν τίποτα στα πρόσωπα τους.
Το έκαναν οι άνδρες.
Δεν ήσουν σημαντικός πολίτης, αν δεν είχες μουστάκι.
Θυμάμαι ότι άφηνα και εγώ.
Αλλά για κάποιο λόγο, δεν ήμουν αρκετά σημαντικός.
Τότε ζούσα σ' ένα οικοτροφείο...
μ' άλλους νέους και ελπιδοφόρους.
Η Κυριακή ήταν η μεγάλη μου μέρα.
Ήταν η μόνη ευκαιρία για βολτίτσα.
Μερικές φορές έπαιρνα τον φίλο μου, τον Χίκι.
Ο θείος του, ο κος Ομπερκούνγκεν ήταν το αφεντικό μου.
Θα πηγαίναμε σ' ένα πάρκο να τον συναντήσουμε.
Ο κος Ομπερκούγκεν ήταν απρόβλεπτος τις καθημερινές...
αλλά την Κυριακή ήταν πάντα ευτυχισμένος.
Η Νέλι ήταν η ταμίας, η λογίστρια και η γραμματέας του.
Ήταν εκεί για 20 χρόνια.
Ποτέ δεν παντρεύτηκαν. Αναρωτιόμουν γιατί.
Σαν όλους τους ερωτευμένους, ανησυχούσαν γιατί δεν είχα φίλη.
Προσπάθησαν να μου βρουν, αλλά είχα διαφορετικά σχέδια.
Το ξυπνητήρι τη Δευτέρα σήμαινε επιστροφή στη δουλειά.
Μερικοί μισούσαν το ξυπνητήρι...
αλλά όχι εγώ. Είχα λόγο για να σηκωθώ.
Βλέπετε, θα άνοιγε το ταχυδρομείο.
Αυτό σήμαινε ότι μπορεί να υπήρχε γράμμα για μένα...
ένα από τα πολύ ξεχωριστά γράμματα.
Με συγχωρείτε, κυρία μου.
-Πρόσεχε που πηγαίνεις. -Θα φτιάξω το καπέλο σας.
-Δεν έχει τη σωστή γωνία. -Άσ' το ήσυχο.
Ορίστε η ομπρέλα σας. Δεν ξέρω τι συνέβη.
Ορίστε η τσάντα σας.
-Με συγχωρείτε. -Για όνομα του Θεού!
-Αφήστε με ήσυχη. -Λυπάμαι πολύ.
-Το καπέλο σας. -Ευχαριστώ.
-Κάτι λείπει. -Που είναι το πουλί;
Ορίστε το πουλί. Να 'μάστε! Πόσο λυπάμαι.
Λάθος πουλί.
-Για όνομα του Θεού. -Θα το βάλω εγώ.
Λυπάμαι πολύ γι' αυτό.
-Βιαζόμουν. -Πρόσεχε που πας.
-Διάβαζα ένα γράμμα. -Δώσ' το. Καταστρέφεις το καπέλο.
Λυπάμαι πολύ γι' αυτό.
-Ορίστε η ομπρέλα σας. -Ευχαριστώ.
-Ένα λεπτό. -Που είστε; Εδώ είστε.
Ορίστε το καπέλο σας, το πουλί....
Αυτό είναι δικό σας;
-Ορίστε η τσάντα σας. -Ένα λεπτό!
Η ομπρέλα.
Το παρασόλι, εννοώ. Λυπάμαι πολύ.
-Παρακαλώ κυρία, με συγχωρείτε. -"Παρακαλώ, κυρία";
Ορίστε το πουλί και η τσάντα σας. Πρέπει να πηγαίνω.
Πρέπει να πάω στο γραφείο.
Κοιτάξτε, να η κάρτα μου.
Εκεί δουλεύω, καταλάβατε; Ελάτε ν' αγοράσετε ό,τι κατέστρεψα..
και θα χαρώ να τα πληρώσω. Εντάξει;
-Σ' ευχαριστώ πολύ. -Αντίο.
Ένα λεπτό!
Ήμουν πωλητής στου κου Ομπερκούγκεν, λαμβάνοντας καλό μισθό:
15 δολλάρια την εβδομάδα.
-Καλημέρα, Άντι. -Καλημέρα, Νέλι.
-Καλημέρα. -Καλημέρα, Χίκι.
Καλημέρα, Ρούντι.
Άργησες. Ο κος Ομπερκούγκεν μας άνοιξε.
Το ξέρω. Εγώ... Έλα ένα λεπτό.
Κάτσε. Έλαβα κι άλλο γράμμα.
-Από την κοπέλα στην αγγελιά; -Θέλεις ν' ακούσεις κάτι ωραίο;
"Αγαπητέ φίλε...
"η καρδιά μου έτρεμε καθώς πήγαινα στο ταχυδρομείο...
αλλά "ήσουν" εκεί, στη θυρίδα 237.
"Σε έβγαλα από τον φάκελο και σε διάβασα...
"σε διάβασα ακριβώς εκεί, αγαπητέ φίλε."
Νόμιζα ότι ήθελε να αλληλογραφείτε για πνευματικά θέματα.
Δεν είναι αυτό πνευματικό; Εξαιρετική ποίηση.
Περίμενε, έχει κι άλλο.
"Είσαι κοντός ή ψηλός;
"Τα μάτια σου είναι μπλε ή καφέ;
"Μην μου πεις. Τι σημασία έχει αν συναντώνται τα πνεύματα μας;"
Έχεις δίκιο. Είναι πνευματικό.
"Είναι τόσα υπέροχα πράγματα να γράψω για τον κόσμο μας.
"Θα ήταν χάσιμο πολυτίμου χρόνου, αν λέγαμε...
"για τις λεπτομέρειες των ζωών μας. Γι' αυτό ας μη το κάνουμε.
"Συμφωνώ μαζί σου όταν λες:
"Πιο ευτυχές από το να είσαι νεκρός,
"να πεθαίνεις για την ομορφιά από το να ζεις για ψωμί."
Εσύ το είπες αυτό;
Ο Ραλφ Γουάλντο Έμερσον το είπε πρώτος.
Ναι;
Ο κος Ομπερκούγκεν θέλει να σε δει.
Ευχαριστώ. Πώς είναι σήμερα το πρωί;
-Μια χαρά! -Το ελπίζω.
Πόσες φορές πρέπει να στο πω; Αυτό το βιολί είναι ανεκτίμητο!
Λυπάμαι, θείε Όττο.
Μη με λες θείο Όττο. Στο μαγαζί, είμαι ο κύριος Ομπερκούγκεν.
Μάλιστα, κύριε.
Το μόνο που έκανα, ήταν να "τσιμπήσω" το βιολί του.
Ο ανόητος...
το Στραντιβάριους. Το παίζει σαν μαντολίνο.
Εσύ φταις. Αν ήσουν εδώ στην ώρα σου, δεν θα είχε συμβεί.
-Λυπάμαι. Είχα ένα ατύχημα. -Δικαιολογίες...
Ο καθένας μπορεί να πάθει ατύχημα.
Χτύπησες;
-Όχι. -Μισώ το επικίνδυνο ποδήλατο.
Έλα.
Έχω κάτι να σου δείξω. Είμαι σίγουρος ότι θα σου αρέσει.
Είναι έκπληξη για όλη την επιχείρηση. Κοίτα.
Έχω την ευκαιρία ν' αγοράσω 100 απ' αυτές από τον Κράμερ.
Δεν θα βγάλουμε λίγο κέρδος;
-Τι λες; Νομίζω είναι σπουδαία. -Δεν μας ταιριάζει.
-Μόλις που την κοίταξες. -Δεν χρειάζεται. Είναι μια άρπα.
Δεν παίζουν πολλοί άρπα.
Είναι θαυμάσιο πόσο γρήγορα αποφασίζεις.
Είμαι 20 χρόνια στην δουλεια. Μου πήρε μια ώρα να αποφασίσω...
αλλά εσύ, ο καθηγητής....
Χίκι!
Ναι, θείε.... Κύριε Ομπερκούγκεν;
Δεσποινίς Μπουρκ, παρακαλώ.
Κύριε Χάνσεν!
-Μάλιστα, κύριε; -Κοιτάξτε αυτό.
Πώς σας φαίνεται;
Του κου Λάρκιν δεν του αρέσει. Εμένα ναι.
Μην με αφήσετε να σας επηρρεάσω. Θέλω την έντιμη γνώμη σας.
Αυτό μόνο θέλω, την έντιμη γνώμη σας.
Νομίζω ότι είναι θαυμάσιο.
-Άλλαξες γνώμη; -Ακόμα θεωρώ ότι δεν είναι για μας.
Συμφωνώ με τον Άντι.
Σας ευχαριστώ. Τίποτα άλλο.
Τώρα μπλέξαμε.
Ήταν ο τρόπος του να παρηγορείται, όταν δεν πήγαιναν καλά τα πράγματα.
Αλλά ήταν ο μόνος που παρηγορείτο!
Ο Χίκι ήξερε να κρατάει τη δουλειά του.
Καλημέρα, κυρία. Να σας βοηθήσω; Γεια σας....
-Φίσερ. -Δεσποινίς Φίσερ, ναι.
Φαίνεται ότι έκανα μεγάλη ζημιά;
-Πόσα σας χρωστώ; -Δεν θα δεχόμουν τίποτα από σας.
-Αλήθεια, πρέπει. -Όχι κι αυτό είναι οριστικό.
Είναι πολύ ωραίο το κατάστημα σας.
-Σας ευχαριστώ. -Έχει ωραία πράγματα.
Ίσως μ' αφήσετε να σας αγοράσω κάτι. Σας αρέσει τίποτα;
Για να πω την αλήθεια, υπάρχει.
Όχι. Μια φυσαρμόνικα;
Όχι; Τι λέτε για ένα μικρό πιάνο;
-Ένα μουσικό κουτί; -Θέλω δουλειά.
Λυπάμαι, πούλησα χθες την τελευταία.
Δεν είναι θέμα να κάνετε αστεία.
Γι' αυτό ήμουν τόσο οργισμένη, όταν πέσατε πάνω μου.
Είχα ντυθεί επίσημα για να ψάξω για δουλειά, όταν...
Δεν μπορούμε να προσλάβουμε άλλον. Είναι η "νεκρή" περίοδος.
Ούτε που ακούσατε τα προσόντα μου.
Δούλεψα στους Ρόμπερτς και στο κατάστημα "Γκρέγκορι".
Εκεί με συμπάθησαν πάρα πολύ.
Όλοι θα ήταν πολύ ευτυχείς αν με ξαναείχαν.
Γιατί δεν τους κάνετε ευτυχισμένους;
Διότι είναι η νεκρή περίοδος.
Δεν μπορώ να προσλάβω άλλον. Καλημέρα σας.
Ένα λεπτό.
-Είστε ο ιδιοκτήτης; -Όχι, αλλά...
Τότε θα ήθελα να δω τον ιδιοκτήτη.
Δεν θα το συνιστούσα. Έχει πολύ κακή διάθεση.
-Επιμένω να δω τον ιδιοκτήτη. -Είμαι εδώ αρκετά χρόνια.
Τον ξέρω πάρα πολύ καλά. Ξέρω ποια θα είναι η στάση του.
Μπορώ να σας πω ακριβώς τι θα έλεγε.
-Ένα λεπτό, κύριε Λάρκιν. -Με συγχωρείτε.
Με συγχωρείτε, κυρία μου.
Ώστε ξέρεις τα πάντα για μένα.
Ξέρεις ακριβώς τι σκέπτομαι, πριν ακόμα το σκεφθώ.
Δεν είσαι μόνο ιδιοφυία, αλλά διαβάζεις και τη σκέψη.
Δεν πειράζει.
Καλημέρα, κυρία μου.
-Είμαι ο κος Ομπερκούγκεν. -Πώς είστε;
Πώς είστε; Παρακαλώ, καθήστε.
Δεν γνωρίζω ποια είναι η δυσκολία...
αλλά στου Ομπερκούγκεν δεν υπάρχει η λέξη "αδύνατον".
Τι επιθυμείτε;
Βλέπετε, ήμουν στους αδελφούς Γκρέγκορι...
Σας βεβαιώ, έχουμε πολύ καλύτερο εμπόρευμα.
Έχουμε βιολιά, φλάουτα...
έχουμε....
Θαυμάσια. Κάτι νέο. Κοιτάξτε.
Μερικοί από τους πωλητές μας δεν συμφωνούν με μένα...
αλλά νομίζω ότι είναι χαριτωμένο.
Εγγυώμαι ότι δεν βρήκατε κάτι τόσο ωραίο στου Γκρέγκορι.
Δεν νομίζω ότι καταλάβατε.
Εργάσθηκα στους Γκρέγκορι. Ψάχνω για δουλειά.
Περιμένετε. Παίζω πιάνο και βιολί.
Μπορείτε να παίζετε ό,τι θέλετε. Δεν έχω χρόνο.
Καλημέρα.
Γιατί με έμπλεξες σε τέτοια κατάσταση;
-Λυπάμαι, αλλά δεν έφταιγα εγώ. -Και ποιος φταίει; Εγώ;
-Ναι, έτσι νομίζω. -Τι συμβαίνει με σένα;
Σε νοιώθω σαν γιο μου, αλλά κάθε φορά μου εναντιώνεσαι.
Ό,τι κι αν πω, λες όχι. Γιατί;
Εντάξει. Από εδώ και μπρος, θα λέω:
"Μάλιστα, κε Ομπερκούγκεν. Βεβαίως, κε Ομπερκούγκεν."
Θα το τακτοποιήσω εγώ.
Δεν υπάρχει λόγος να περιμένετε.
Μόλις υπάρξει θέση, θα είστε η πρώτη που θα κληθεί.
-Σας αρέσει; -Ναι.
Είναι πολύ δύσκολο να παίξετε;
Όχι, όλοι μπορούν να μάθουν. Και είναι τόσο ρομαντικό.
Τι το ρομαντικό έχει;
Την απαλή, κελαριστή μουσική...
-Και ο τρόπος που τα χέρια.... -Αυτή είναι η οπτική της γυναίκας.
-Πόσα ζητάτε γι' αυτή; -Σκεπτόμουν 75 δολλάρια.
Είναι πολύ καλή αγορά!
-Πολύ καλή αγορά. -Όμορφη άρπα, δεν νομίζετε;
-Ναι, είναι πολύ ασυνήθιστη. -Έψαχνα για ένα τραγούδι.
Να σας βοηθήσω; Να ένα πολύ δημοφιλές τραγούδι της εποχής.
Ήξερα ότι τραγουδούσατε! Το κατάλαβα από τη φωνή σας.
Γι' όποιον τραγουδά, η άρπα κολακεύει τόσο. Τα χέρια σας....
Δεν έχω καλή φωνή, αλλά αν υπάρχει κάτι που θα θέλατε ν' ακούσετε...
Αυτό ίσως σας αρέσει. Ωραίοι στίχοι.
Όχι. Αυτό! "Meet me the night in Dreamland".
Ναι, μπορώ;
Ευχαριστώ.
Πήγαινε στο πιάνο.
Παρακαλώ κυρία, καθήστε.
-Αν δεν μπορείς να παίξεις... -Μπορώ!
Βέβαια μπορεί. Κάτσε.
Ωραία.
-Πόσο κοστίζει; -99,50 $. Με έκπτωση από τα 100.
-Θα την πάρω. -Έξοχα.
Μπορώ να έχω το βιβλίο πωλήσεων, παρακαλώ;
Και το μολύβι σου.
-Δεν θέλεις και τη δουλειά μου; -Όχι ακόμα.
-Θεία Άντι. -Εδώ, αγαπητή μου.
Έχω δουλειά!
-Θέση. -Ό,τι κι αν είναι, το έχω!
-Ποιος είναι; -Ο Ζερόμ.
-Γεια σου, μωρό. -Ο Ζερόμ της κας Σπρινγκ.
Έπρεπε να κατέβει να πληρώσει το γκάζι.
Τι είδους θέση είναι;
Σε μουσικό κατάστημα και το αφεντικό είναι αξιαγάπητο.
-Άλλοι κύριοι; -Ναι, νομίζω ότι υπάρχουν 3.
-Δώσε μου τη δαντέλα. -Αυτή;
Καλύτερα να ασχοληθείς μ' αυτή την υποτροφία.
Δεν έχω καμία πιθανότητα.
Βεβαίως έχεις, αν συγκεντρωθείς σ' αυτή.
Θα σου φέρνω κάθε βράδυ μουσική και ένα βιολί να παίζεις.
Πώς κι έτσι;
Έχω στοιχηματίσει στην καριέρα σου.
Εντάξει. Θα στείλω αύριο την αίτηση.
-Καλό κορίτσι. -Ευχαριστώ.
Συχνά αναρωτιώμουν αν η κοπέλα που αλληλογραφούσα...
ήταν τόσο υπέροχη όσο και τα γράμματά της.
Πέρασαν ο Σεπτέβριος και ο Οκτώβριος και ακόμα έγραφα γράμματα...
και ακόμα προσπαθούσα να πουλήσω τις άρπες.
Νομίζεις ότι θα άρεσε στον Έρικ, αυτό το γραμμόφωνο;
Δεν ξέρω, αλλά είναι πολύ όμορφο.
Με συγχωρείτε, δεν βλέπω πολύ καλά χωρίς τα γυαλιά μου.
Μου λέτε πόσο κοστίζει η χαριτωμένη μικρή άρπα;
99,50 δολλάρια.
Βρίσκετε υπέροχες τιμές εδώ. Πώς τα καταφέρνει ο κος Ομπερκούγκεν;
Αν δεν ξέρετε εσείς κε Ομπερκούγκεν, ποιος ξέρει;
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Φαίνονται όμορφες οι άρπες.
Εύχομαι να το σκέπτονταν και οι πελάτες.
-Καλημέρα, θείε... Κε Ομπερκούγκεν. -Καλημέρα.
Καλημέρα. Έχουμε θαυμάσια ημέρα.
Μόλις πούλησα το τρίτο μου γραμμόφωνο.
Καλημέρα, Όττο.
Κοιτούσα τους λογαριασμούς. Πρέπει να προσέξουμε μερικούς....
Δεν έπρεπε να το αφήσουν εκεί.
Το αγαπώ.
Η άρπα είναι ίσως το πιο όμορφο από όλα τα όργανα.
Κοίτα την. Τις κλασσικές γραμμές, τις μυστηριώδεις τονικότητες...
Σαν να έρχεται από τον αέρα. Είναι θαυμάσιο.
Δεν χρειάζεται να τις κρατήσεις.
Ο Κράμερ θα τις πάρει πίσω. Είμαστε καλοί πελάτες.
Τους έχουμε δώσει πολύ δουλειά φέτος.
-Πρέπει μόνο να εξηγήσεις... -Ένα λεπτό. Τι να εξηγήσω;
Μπορείς να δεις και μόνος σου ότι τις είχαμε 2 μήνες.
Κανείς δεν θα τις αγοράσει.
-Θα τηλεφωνήσω στον Κράμερ. -Μην το κάνεις.
Θα πουληθούν, το ξέρω.
Δωσ' τους χρόνο. Είναι η δουλειά μου.
Πολύ καλά. Να ο λογαριασμός γι' αυτές.
Έκανα ό,τι μπορούσα. Δεν έχω ξαναδεί τέτοιον άνθρωπο. Επίμονος!
-19,75 δολλάρια από 20, παρακαλώ. -Να πάρω το βιβλίο των πωλήσεων;
Βεβαίως.
Να δούμε. Είναι δουλειά αξίας 241 $ που έχω κάνει από το πρωί.
-Εξαιρετικά! -Βλέπεις, είχες λάθος.
Το μαγαζί άντεχε κι άλλο πωλητή.
10 λεπτά, 20 λεπτά, 25 λεπτά.
Είσαι θυμωμένος επειδή πούλησα μια άρπα και εσύ όχι.
Αντιθέτως, είμαι πολύ ευχαριστημένος.
-Μακάρι να πουλούσες και τις άλλες 99. -Ποιος ξέρει; Μπορεί.
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Να μας ξαναέλθετε σύντομα.
Πάντα ωραία να σας βλέπουμε. Θα σας ανοίξω.
-Ένα λεπτό παρακαλώ. -Μάλιστα, κύριε.
Μπορείτε να μου πείτε πως πάει;
-Θα ήμουν πολύ ευτυχής να το παίξω. -Σας ευχαριστώ.
Είναι πολύ δημοφιλές τραγούδι της εποχής. Νομίζω θα σας αρέσει.
Με συγχωρείτε. Θα ήθελες λίγη βοήθεια;
-Εντάξει. -Ωραία. Από την αρχή;
Θα πω την στροφή.
Την εισαγωγή παρακαλώ.
Σι ύφεση. Ορίστε.
15 λεπτά, παρακαλώ.
Αγαπητή φίλη....
Αγαπητέ φίλε....
Ας παραδεχόσουν μια φορά ότι έκανες λάθος!
Όσα χρόνια σε ξέρω, δεν σε άκουσα να λες "Έκανα λάθος."
Εντάξει. Θα ακούσεις να το λέω τώρα. Έκανα λάθος.
Για 20 χρόνια έκανα λάθος...
νομίζοντας θα παντρευτώ κάποια που με κατασκοπεύει.
-Σε κατασκοπεύει; -Ναι!
Φαίνεται ότι θα έχουμε λευκά Χριστούγεννα.
Αλήθεια;
Έτσι νόμιζα. Δεν ξέρω...
γιατί δίνει άλλη απάντηση, όποτε του κάνω μια απλή ερώτηση;
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
-Χαίρομαι που κάποιος είναι ευτυχής. -Θα είναι μεγάλη μέρα στη ζωή μου.
Πειράζει αν σου κάνω μια προσωπική ερώτηση;
Όχι, συνέχισε.
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος σαν μένα θέλει να παντρευτεί.
-Συγχαρητήρια. -Είπα "ας υποθέσουμε."
Αν υποθέσουμε ότι θέλω διαμέρισμα 3 δωματίων...
με μια κρεββατοκάμαρα και μια τραπεζαρία...
Και τραπεζαρία;
-Τι θέλεις την τραπεζαρία; -Που θα τρώμε;
Στην κουζίνα. Πάρε μια μεγάλη κουζίνα.
-Και που θα δεχόμαστε καλεσμένους; -Τι είσαι; Πρέσβης;
Αν ένας φίλος είναι αληθινός φίλος, θα έλθει μετά το δείπνο.
Ας υποθέσουμε ότι αφού παντρευτούμε....
-Δεν της το έχω προτείνει ακόμα. -Ποιας;
Της νεαράς που αλληλογραφούσατε για πνευματικά θέματα.
Αυτή είναι.
Μετά από λίγο, φτάσαμε και στο θέμα του έρωτα...
-Σε πνευματικό επίπεδο, βέβαια. -Πώς αλλιώς γίνεται σε γράμμα;
Απόψε θα συναντηθούμε για πρώτη φορά στου Χένκελ.
-Δεν είναι θαυμάσιο; -Πώς θα την γνωρίσεις;
Θα κρατά ένα γαρύφαλλο και ένα βιβλίο ποίησης.
-Πολύ κατάλληλο. Και εσύ; -Θα φορώ ένα στην κουμπότρυπα.
Είναι η καλύτερη κοπέλα. Έχει υψηλά ιδανικά...
-Τόσο λεπτά αισθήματα. -Καλημέρα.
Θα σου πω αργότερα. Έρχεται η δούκισσα.
-Κι άλλος είναι ευτυχής σήμερα. -Καλημέρα, κύριε Χάνσεν.
Καλημέρα, δεσποινίς Φίσερ.
-Το ξέρω, άργησα. -Όχι.
Το πουκάμισο που φορούσατε, το κίτρινο με τις πράσινες τελείες.
Πάλι κάνατε λάθος. Ήταν πράσινο με κίτρινες τελείες.
Στους άλλους φάνηκε πολύ ταιριαστό.
Αν θυμάμαι, δεν έχω αναφέρει τίποτα γι' αυτές τις γραβάτες που φοράτε.
Και αν νομίζετε ότι δεν μπορώ, είστε τρελλός.
Αφήστε ήσυχο το πουκάμισο μου.
-Δεν σας αφορά. -Ο Ομπερκούγκεν νομίζει ότι είναι.
-Ακριβώς. Εργάζομαι για σας. -Ας μην το ξεχνούμε.
Στο εξής, θα σας τηλεφωνώ κάθε πρωί...
και θα σας λέω τι θα φορέσω. Εντάξει;
Αν θέλετε να ντύνεστε σαν άλογο τσίρκου, κάν' τε το.
Αλλά δεν θέλω να τα βάζει μαζί μου το αφεντικό.
Ακούστε εδώ...
Χθες πούλησα όσο κανείς, μ' αυτό το πουκάμισο.
Το είπατε αυτό στον κο Ομπερκούγκεν;
-Το έκανα. -Και τι είπε;
-"Να μη το φοράει." -Πες του ότι δεν θα το φορώ.
-Θα το κάνω. -Ευχαριστώ.
Μην το αναφέρετε.
Δεν ήξερα ότι τελείωσε.
Ξέρεις την πράσινη μπλούζα που φορούσα χθες;
-Αυτή με τις κίτρινες τελείες; -Ναι.
-Είναι πολύ ωραία. -Σου άρεσε; Χαίρομαι πολύ.
Γιατί έχω απόψε μια σημαντική συνάντηση...
και δεν ήξερα αν φορέσω αυτή ή κάτι πιο επίσημο.
-Πάντα νόμιζα.... -Καλημέρα σε όλους.
Καλημέρα.
-Καλημέρα, δεσποινίς Φίσερ. -Καλημέρα.
Να σου πω ότι σήμερα είσαι γοητευτική;
Τι λες να ντυθούμε επίσημα απόψε, να φάμε και να πάμε στην όπερα;
-Λυπάμαι, δεν μπορώ. -Τι συμβαίνει; Δεν αισθάνεσαι καλά;
Αισθάνομαι πολύ καλά, ευχαριστώ. Έχω κανονίσει άλλη συνάντηση.
Να την αλλάξεις. Εξήγησε της και θα καταλάβει.
Πώς είσαι τόσο βέβαιος ότι είναι γυναίκα; Έχω και άνδρες φίλους.
Θα βγεις με άλλον άνδρα;
-Ναι, θα βγω. -Δεν γίνεται να κάνεις κάτι τέτοιο.
Και ποιος θα με σταματήσει;
Μάλιστα, κύριε;
Θα πεις σ' όλους να μείνουν μετά τη δουλειά, απόψε;
Θα κάνουμε απογραφή.
-Απόψε; -Ναι, απόψε!
Υπάρχουν πολλά πράγματα στα ράφια που δεν καταναλώνονται.
Θα ήθελα να ξέρω ποια είναι.
Θέλω πλήρη έλεγχο σε όλο το εμπόρευμά μας.
Είναι απαραίτητο να μείνω εδώ απόψε;
Γιατί έχω μια πολύ σημαντική συνάντηση...
-θα μπορούσατε να με αφήσετε; -Εξαρτάται από τον κο Λάρκιν.
Θα τα καταφέρετε χωρίς τη δίδα Φίσερ;
Και εγώ θα σας ζητούσα αν θα είχα ελεύθερο το βράδυ.
Τι συμβαίνει; Όλοι θέλουν να φύγουν;
-Μια φορά σας ζητώ να μείνετε. -Αν δεν ήταν...
Έχω μια ειδική πρόσκληση.
Την άλλη φορά θα σας στείλω εγχάρακτη αγγελία.
-Θα τα καταφέρουμε χωρίς τον Άντρου. -Ζήτησα τη συμβουλή σου;
-Όχι. -Θείε Όττο, μπορώ να...
Απόψε είναι η απογραφή. Όλοι θα μείνουν.
Είναι οριστικό.
-Νούμερο K52T, τέσσερα. -Νόμιζα ότι είπες τρία.
Αυτές είναι θήκες για μπάντζο. Μετρονόμοι, έξι.
-Το έγραψες; -Ναι.
Μικρές άρπες, 99.
-Το έγραψες; -Σ' αρέσει να το "χτυπάς" αυτό;
-Απλώς κάνω την απογραφή. -Ό,τι κι αν κάνω, είναι λάθος.
Αν τυλίξω ένα πακέτο, είναι λάθος.
Θέλεις όλα να γίνουν με τον τρόπο σου και πάλι δεν σ' αρέσει.
Όταν ήλθα εδώ ήμουν μια πολύ ενθουσιώδης κοπέλα.
Κοίτα με τώρα!
Ίσως ανακαλύψω ότι δεν χρειάζεται να δουλεύω καθόλου...
κι τότε θα σου πω τι νομίζω για σένα.
Πρέπει να φέρω σελίδα.
Κύριε Λάρκιν, δεν σε συμπαθώ!
Μπορώ να έχω νέα σελίδα, παρακαλώ;
-Μην αισθάνεσαι τόσο άσχημα. -Δεν μπορώ να το αποφύγω.
Δεν θα τελειώσουμε εδώ απόψε...
και θα χάσω την πιο σημαντική συνάντηση.
Ίσως τελειώσουμε εγκαίρως.
Το ρολόϊ πάει σωστά;
-Ναι, πηγαίνει. -Ποτέ δεν θα τα καταφέρω.
Δεν τηλεφωνείς στον νεαρό κύριο;
Δεν μπορώ. Δεν ξέρω ούτε το νούμερο του.
Ναι, ευχαριστώ.
Έχω μια συνάντηση. Θα ήθελα να φύγω.
Κι εγώ.
-Ναι; -Κρατάς την σκάλα, παρακαλώ;
Καταμέτρησε και τη μουσική όσο είσαι εκεί.
-Εντάξει. -Την σκάλα!
Εντάξει.
Είναι σχεδόν 8:00.
Αλήθεια;
-Είναι αργά να πάμε για δείπνο; -Και ο φίλος σου;
Τον επινόησα.
Όχι, ξέρω. Απλά είσαι ευγενική μαζί μου.
Είσαι μια πολύ ωραία γυναίκα, πολύ ελκυστική.
Έλα τώρα, Όττο!
Έπρεπε να ξέρω ότι δεν θα ενδιαφε- ρόσουν για έναν ανόητο σαν εμένα.
-Μα, Όττο.... -Ξέρω.
Δεν σου αξίζω, αλλά πάντα ήλπιζα...
όταν γίνω διάσημος βιολιστής, τότε ίσως....
Αλλά ν' ανακαλύπτω ξαφνικά ότι υπάρχει κάποιος άλλος....
Άκουσε με. Δεν υπάρχει κανείς άλλος.
-Όχι; -Αλήθεια. Τον επινόησα.
Τον επινόησες;
Θα πάω να πάρω τα πράγματα σου.
Τι κάνετε εδώ τόσο αργά; Πηγαίνετε όλοι στα σπίτια σας.
-Γρήγορα! -Ναι. Έρχομαι σ' ένα λεπτό.
Αγαπητή μου.
-Θα με βοηθήσεις μ' αυτό; -Δεν θα έπρεπε να σε βοηθώ.
Να πηγαίνεις σε δείπνο, σε δημόσιο μέρος με έναν άγνωστο.
Δεν είναι άγνωστος. Ξέρω τα πάντα γι' αυτόν.
Είμαστε σχεδόν αρραβωνιασμένοι.
Δεν έχετε ούτε καν συστηθεί.
Αυτό είναι μια ανόητη συνήθεια κοινών ανθρώπων.
Είναι διαφορετικό. Σαν αυτό που είπε:
"Δεν κρατάς μια αγάπη σαν τη δική μας σε φάκελλο."
Και ξέρεις, γνωρίζω ακριβώς πως θα είναι.
Θα είναι ψηλός, μελαχροινός και τρομερά όμορφος...
και κάπως λυπημένος.
-Μην είσαι τόσο λυπημένος. -Δεν νοιώθω και τόσο καλά.
Πρόσεχε το γαρύφαλλο.
Είναι 8:15. Δεν έχεις χρόνο να νοιώθεις άσχημα.
-Το εργαλείο; -Στο γραφείο.
Δεν νομίζω ότι πρέπει να πάω.
Για το δικό της το καλό, εννοώ.
Της είπα ότι είμαι σπουδαίος άνδρας.
Όταν με δει, θα είναι μεγάλη κατάπληξη.
Θα είναι έρωτας με την πρώτη ματιά.
Και εγώ; Αν υποθέσουμε ότι δεν μου αρέσει;
Είσαι πολύ τυχερός. Οι περισσότεροι ερωτεύονται ένα ωραίο πρόσωπο.
Μετά βλέπουν ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο.
-Αλλά εσύ ξέρεις τι υπάρχει πίσω του. -Ναι, αλλά από μπροστά του;
-Θα είναι όμορφη, θα δεις. -Ας μην ήξερα γραφή ή ανάγνωση.
-Καλή τύχη. -Ένα λεπτό. Κοίτα εσύ. Εγώ φοβάμαι.
-Όχι. -Πήγαινε.
Εντάξει.
-Βλέπεις τίποτα; -Όχι ακόμα.
-Υπάρχει μια όμορφη κοπέλα. -Ναι;
Πολύ όμορφη, αλλά χωρίς βιβλίο.
Νομίζω ότι την βλέπω εκεί. Ένα βιβλίο και ένα γαρύφαλλο.
Δεν μπορώ να δω το πρόσωπό της. Κάθεται πίσω από την κρεμάστρα.
Γέρνει προς τα εμπρός τώρα.
-Μπορείς να την δεις; -Ναι.
-Είναι ωραία; -Πολύ ωραία.
Αλήθεια;
Θα έλεγα ότι έχει κάτι από τα χρώματα της δίδος Φίσερ.
Της δίδος Φίσερ; Στο κατάστημα;
Να παραδεχθείς ότι η δις Φίσερ είναι πολύ εμφανίσιμη.
Προσωπικά, πάντα μου άρεσε.
Δεν είναι ώρα να μιλάμε για αυτήν.
Αν δεν σου αρέσει η δεσποινίς Φίσερ,
δεν θα σου αρέσει αυτή η κοπέλα.
-Γιατί; Τι εννοείς; -Γιατί είναι η δεσποινίς Φίσερ.
Τι;
Απ' όλους τους ανθρώπους του κόσμου, αυτή! Τι θράσος!
Δεν μπορείς να φύγεις και να την αφήσεις.
Τι εννοείς, δεν μπορώ;
Ας ήταν η τελευταία γυναίκα επί γης,
πάλι θα έφευγα και θα την άφηνα εκεί.
Περίμενε. Θυμάσαι ότι αυτή έγραψε όλα αυτά τα γράμματα;
Δεν το πιστεύω. Δεν θα μπορούσε. Και αν το έκανε....
Καληνύχτα.
Θα επιστρέψω αμέσως.
-Νόμιζα ότι δεν θα ερχόσουν απόψε. -Πήγαινα...
Χαίρομαι τόσο που ήλθες. Σου έχω υπέροχα νέα.
Δέχθηκαν την άιτηση και θα εξετασθώ την Παρασκευή.
-Είναι θαυμάσιο, Λουίζ. -Θα έλθεις, έτσι;
-Βεβαίως. Θα είμαι εκεί. -Πρέπει να έλθεις.
-Τι; -Είσαι άρρωστος;
-Όχι. -Φαίνεσαι λίγος παράξενος.
-Όχι, αισθάνομαι υπέροχα. -Εντάξει τότε.
-Κάνε τον σταυρό σου. Αντίο. -Αντίο.
-Με συγχωρείτε, να πάρω την καρέκλα; -Όχι, σας παρακαλώ.
Περιμένω κάποιον. Θα έλθει όπου να 'ναι.
Πρέπει να είναι ξεχωριστός, για να περιμένετε τόσο.
Είναι μοναδικός. Αφήστε την εδώ.
Σας ευχαριστώ.
Τι σύμπτωση! Και εγώ είχα συνάντηση εδώ.
-Είδες τον Ρούντι Χάνσεν; -Δεν τον είδα.
-Σε πειράζει να καθήσω να περιμένω; -Ναι, μην κάτσεις.
-Έχω κι εγώ μια συνάντηση. -Ναι, θυμάμαι.
-Φαίνεται ν' άργησε ο φίλος σου. -Θα έλθει.
Βλέπω ότι διαβάζεις Ελίζαμπεθ Μπράουνινγκ.
Ναι. Καμία αντίρρηση;
Όχι. Απλά μου προκαλεί κατάπληξη.
Δεν ήξερα ότι σου άρεσε η κλασσική ποίηση.
-Υπάρχουν πολλά πράγματα... -Μας κοιτά ο κόσμος.
Υπάρχουν πολλά που δεν ξέρεις για μένα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Πες μου, έχεις διαβάσει τα δοκίμια του Έμερσον;
-Δεν τα έχω διαβάσει. -Εγώ ναι.
Και υπάρχουν άλλα πολλά που δεν ξέρεις για μένα.
Κρίμα που σπάνια οι άνθρωποι...
σκαλίζουν την επιφάνεια για να βρουν την αλήθεια.
Δεν με ενδιαφέρει να σκαλίσω την επιφάνεια σου,
γιατί ξέρω ότι από κάτω, αντί για καρδιά θα βρω έναν αυλό.
Αντί για ψυχή θα βρω ένα φλάουτο και αντί για νου...
θα βρω έναν μετρονόμο που δεν δουλεύει καλά.
Το έθεσες πολύ ωραία.
-Έναν μετρονόμο; -Ναι.
Είναι ένα ενδιαφέρον μείγμα ποιήσεως και κακοήθειας.
-Πολύ καλή τοποθέτηση. -Κακοήθεια;
Μην με παρεξηγείς.
Νόμιζα ότι κατάλαβες όταν είπα ότι περίμενα κάποιον.
Αν δεν εμφανισθεί η παρέα σου...
Μην ανησυχείς αν εμφανισθεί. Θα έλθει.
Στο μεταξύ, δε χρειάζεται να μείνεις και να με διασκεδάζεις.
Όπως θέλεις.
-Διάβασες το "Έγκλημα και τιμωρία"; -Ακόμα εδώ είσαι;
Προσπαθείς σκοπίμως να καταστρέψεις το βράδυ μου;
Όχι.
Ακούς τι παίζουν; Ξέρεις τι μου θυμίζει αυτό το τραγούδι;
Ναι, τις ...99 άρπες!
Πάλι λάθος.
Μου θυμίζει μια κοπέλα που έψαχνε για δουλειά.
-Πολύ καλή κοπέλα, σκέφθηκα. -Πως μπορείς και ψεύδεσαι!
Αυτό ήταν πριν αρχίσεις να με κοροϊδεύεις...
μιμούμενη εμένα στην ιματιοθήκη.
Και θα ήθελα να σου πω ότι δεν είμαι στραβοπόδης!
-Δεν είσαι; -Όχι.
-Έχω πληροφορίες για τ' αντίθετο. -Ψέμα!
Αν νομίζεις ότι είμαι, έλα στο πεζοδρόμιο και θα στ' αποδείξω.
-Θα σηκώσω το παντελόνι μου. -Τι;
Μπορεί να έχεις όμορφες σκέψεις...
αλλά τις κρύβεις. Είσαι ευέξαπτη σαν γεροντοκόρη.
Αν δεν προσέξεις, αυτό θα είσαι.
-Εγώ; Γεροντοκόρη; -Ναι.
Όσο συνεχίζεις, γίνεσαι όλο και πιο αστείος.
Θα μπορούσα να σου δείξω γράμματα από έναν άνθρωπο τόσο ανώτερο...
που αυτό είναι γελοίο. Θα σου άνοιγαν τα μάτια.
-Εγώ, μια γεροντοκόρη; -Ναι.
-Βρε, άρχηστε παλιοπωλητή! -Παλιοπωλητής;
Ευχαριστώ και καληνύχτα, Ελίζαμπεθ Μπράουνινγκ.
Πες μου, πως ήταν;
-Δεν τον είδα ποτέ. -Τι;
Ο κύριος Λάρκιν ήλθε και έκατσε στο τραπέζι μου.
Δεν έφευγε. Μιλούσε μέχρι που ήταν αρκετά αργά....
Όταν έφυγα, βρήκα αυτό πεσμένο, έξω στο χιόνι.
Πρέπει να μας είχε δει από το παράθυρο.
Πρέπει να μας είδε μαζί και να σκέφθηκε....
Να του γράψεις. Να εξηγήσεις.
Δεν μπορώ να το εξηγήσω αυτό.
Δεν θα καταλάβαινε.
Καληνύχτα.
Δεν θα καταλάβει ποτέ.
Γεια σου.
Πήρε η θεία της Φίσερ να πει ότι είναι άρρωστη.
-Δεν θα έλθει σήμερα. -Θα το ξεπεράσουμε.
Πώς μπορείς να είσαι τόσο κακός μαζί της;
Χθες, σε περίμενε και δεν μπήκες να την δεις.
Έφυγες και την άφησες να κάθεται μόνη.
-Φτάνουν για να ταράξεις μια κοπέλα. -Μην μου μιλάς για εκείνη.
Δεν την ξέρεις όπως εγώ.
Το λιγότερο που θα κάνεις είναι να της τηλεφωνήσεις.
Αν είναι να γίνει 1 τηλεφώνημα, να το κάνει εκείνη.
Δεν καταλαβαίνω. Είναι τόσο ανόητο.
Τόσο άρρωστη για να έλθει.
-Εσύ είσαι θεία Άντι; -Ναι, αγαπητή μου.
-Είχε γράμμα για μένα; -Στο κάτω-κάτω, δεν είχε χρόνο.
Ποτέ δεν θα ξαναέχω νέα του.
Βερόνικα, ίσως τον κάλεσαν εκτός πόλεως για δουλειές...
ή ίσως αρρώστησε η μητέρα του.
Εύχομαι να είχα πεθάνει.
Θα έχει ταχυδρομείο σε 1 ώρα. Θα προσπαθήσω πάλι.
-Ίσως τώρα είναι ο νεαρός. -Όχι, δεν γίνεται.
Δεν ξέρει το νούμερο μου, δεν ξέρει ούτε το όνομα μου.
Εμπρός. Ποιος είναι;
Ένα λεπτό, παρακαλώ.
Είναι ο κύριος Λάρκιν από το μαγαζί. Θα του μιλήσεις;
Όχι. Δεν θέλω να του μιλήσω. Πες του ό,τι να 'ναι.
Λυπάμαι. Δεν αισθάνεται πολύ καλά.
Ελπίζω να μην είναι τίποτα σοβαρό. Καλώς.
Πείτε της ότι μας λείπει. Εννοώ ότι είναι καλή υπάλληλος.
Είναι πολύ καλή υπάλληλος...
Με τα Χριστούγεννα καθ' οδόν, δε γίνεται να χάσουμε 1 καλή υπάλληλο.
Πείτε της ότι ίσως περάσω στο διάλειμα μου για να δω πως είναι.
Εντάξει.
-Καλημέρα. -Εσύ είσαι.
-Μπορώ να περάσω; -Εντάξει.
Λυπάμαι που έρχομαι έτσι στην πόρτα, αλλά λείπει η θεία μου.
Ελπίζω να συγχωρήσεις την εισβολή. Είναι επαγγελματική επίσκεψη.
-Θα περάσεις; -Ένοιωσα να φταίω εγώ. Έπρεπε...
-Να μου κάνεις έλεγχο; -Όχι, δεν το είπα αυτό.
Απλώς ήθελα να.... Πώς είσαι;
Θα το ξεπεράσω κάποια μέρα, φαντάζομαι.
Είδες γιατρό;
Όχι.
Δεν χρειάζομαι γιατρό, βλέπεις.
Το πρόβλημα μου είναι αυτό που ίσως το πεις ψυχολογικό.
-Αν είναι μόνο ψυχολογικό.. -Μόνο ψυχολογικό!
Αυτό που εννοώ είναι...
Ο κος Ομπερκούγκεν κάνει πάρτι αύριο βράδυ στο Βιεννέζικο πάρκο...
και αν έλθεις, ίσως σε βοηθήσει. Ψυχολογικώς εννοώ.
-Ένα πάρτι; -Ναι.
-Σε πάρκο; -Ναι.
Είναι προφανές...
ότι δεν καταλαβαίνεις καθόλου τις γυναίκες.
Είναι πάρτι αρραβώνων.
Η Νέλι και ο κος Ομπερκούγκεν θα παντρευτούν.
Θα έχει την αίθουσα για όλο το βράδυ.
Καταπληκτικό. Μετά από 20 χρόνια η Νέλι αποφάσισε να...
Θα πάω εγώ να δω ποιος είναι. Εσύ μείνε εκεί.
Η μαμά έπρεπε να προλάβει το τρόλεϊ να πάει στην αγορά.
Ρωτά αν η δις Άντι θα προσέχει το μωρό. Πρέπει να πάω στο μάθημα.
-Για κάθε ενδεχόμενο. Αντίο. -Αντίο.
-Έχεις επισκέπτη. -Είναι ο Ζερόμ. Θα τον πάρω.
Κάτσε κάτω. Ξέρω πως να το κάνω.
Με το αριστερό το βαστώ από πίσω και με το δεξί το σώμα.
Ναι πολύ καλά, αλλά καλύτερα να μου τον δώσεις.
-Πώς έμαθες τόσα για τα μωρά; -Είχα δωδεκάδες!!
-Τι; -Εννοώ, η αδελφή μου έχει.
Δεν υπάρχει κάτι να μου πεις για μωρά, που να μην το ξέρω ήδη.
Είμαι ιδιαιτέρως έμπειρος στα κλαψουρίσματα.
-Επ' ευκαιρία, τίνος είναι; -Εκεί είναι η μητέρα του.
Εννοώ, αυτή είναι η κούκλα της μητέρας του.
Η θεία μου ράβει ρούχα γι' αυτήν.
Καταλαβαίνεις σε ποιον μοιάζει. Πρόσεχε μην ζεσταθεί.
-Θα το βγάλω αυτό. -Κράτα την πλάτη του.
Θα το κάνω. Είμαι εντάξει. Τον φροντίζω μήνες.
-Μένει εδώ η αδελφή σου; -Στην Γουιτσιτά. Από εκεί είμαι.
Θα σου λείπουν. Οι φωνές, εννοώ.
Μου λείπουν. Είναι καλά παιδιά.
-Σ'ένα έδωσαν τ' όνομα μου. -Ποιο;
-Στον Άντριου. -Δεν εννοώ τ'όνομα, αλλά την ηλικία.
Είναι 17 μηνών, 3 εβδομάδων και 2... Όχι 1 ημέρας.
-Γεννήθηκε όταν είχα γενέθλια. -Πότε έχεις γενέθλια;
Στήριξε την πλάτη του.
-Στις 30 Ιουνίου. -Καρκίνος.
Εννοώ, αστρολογικώς.
Με ενδιαφέρουν τα ζώδια.
Δεν μπορώ να κάνω κάτι γι' αυτό. Εσύ τι ζώδιο είσαι;
-Δεκέμβριο. Αιγόκερως. -Αιγόκερως και Κριός;
Πολύ φυσικό που μαχόμαστε τόσο.
-Ξέρεις τι εύχομαι; -Τι;
Παρ'τον εσύ.
Κράτησε την πλάτη και το κεφάλι του με προσοχή.
Ξέρω. Το έχω ξανακάνει.
-Το πήρα! -Περίφημα.
Είναι ο κύριος Λάρκιν από το κατάστημα.
Πώς είστε;
Δεν είναι κοινωνική επίσκεψη.
-Μη σας κρατάμε από το γεύμα σας. -Έχω πολύ καιρό.
-Δώσ'τε μου τον Ζερόμ. -Εντάξει.
-Θα φτιάξω τσάϊ. -Ωραία.
-Διάβασε το γράμμα σου. -Σε πειράζει;
-Καθόλου. -Ευχαριστώ.
-Καλά νέα; -Πολύ καλά.
Θα γυρίσω αύριο στη δουλειά.
Θα έλθω και στο πάρτι αύριο το βράδυ.
Δεν είναι καταπληκτικό τι μπορεί να κάνει ένα γράμμα;
Αισθάνομαι τόσο καλά που θα μπορούσα και να σε συγχωρήσω.
Για ποιο λόγο;
Που χάλασες το ραντεβού μου, χθες βράδυ.
Ήλθε, κοίταξε από το παράθυρο του εστιατορίου...
είδε να κάθεσαι στο τραπέζι μου και το παρεξήγησε.
-Νόμιζε ότι εσύ και εγώ ήμασταν... -Ναι.
Το λέει εδώ, "Πες μου αληθινά, ποιος ήταν αυτός ο ωραίος νέος;
"Είναι ο τύπος που ερωτεύονται οι γυναίκες."
Έχει αίσθηση του χιούμορ.
Μου φαίνεται κάπως παράξενος τύπος.
Να φοβάται να έλθει στο τραπέζι επειδή κάποιος άλλος καθόταν εκεί.
Δεν φοβόταν. Ήταν διακριτικός και ευαίσθητος.
Είναι πολύ δύσκολο...
να περιγράψω κάποιον σαν αυτόν σε κάποιον σαν εσένα.
Όταν θα έλεγες άσπρο, αυτός θα έλεγε μαύρο.
Όταν θα έλεγες "γεροντοκόρη", αυτός θα έλεγε:
"μάτια που εκπέμπουν φωτιά και μυστήριο."
-Τι άλλο; -"Ζωηρή, γοητευτική...."
Είναι πολλά πράγματα.
Με συγχωρείς, αλλά πρέπει ν' απαντήσω αμέσως.
Δεν πρόκειται να σε εμποδίσω. Φεύγω και θα σε δω αύριο.
-Εντάξει. Αντίο. -Αντίο.
Γιατί δεν ζητάς από τον φίλο σου να έλθει στο πάρτι;
-Ίσως το κάνω. -Αντίο.
Αγαπητέ φίλε....
Κοίτα πως λάμπει. Μοιάζει με ουράνιο τόξο.
Δεν είσαι ευχαριστημένη; Νομίζω ότι θα είσαι πολύ.
Είμαι! Ήθελε να το πάρω εγκαίρως για το αποψινό πάρτι.
Κάποια μέρα θα έχω ένα ολόιδιο.
Μα, βέβαια, αγαπητή μου. Το αξίζεις.
Δεν φεύγετε οι κυρίες; Θα αργήσετε για το πάρτι.
-Θα τακτοποιήσω εγώ. -Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
-Μου επιτρέπεις; -Ευχαριστώ.
Να σε συνοδεύσω απόψε στο πάρτι;
-Ναι. -Ναι;
-Θα σε πάρω στις 8:00. -Ωραία.
Και ο φίλος σου;
-Δεν θα εμφανισθεί; -Όχι.
Προτιμά να με έχει όλη δική του.
Δεν τον κατηγορώ.
Κύριε Λάρκιν....
Αν είσαι ερωτευμένος με μια κοπέλα, δεν την πας σε μεγάλα πάρτι.
Την πας κάπου που έχει μουσική...
ένα μικρό τραπέζι, μόνο για σας τους δύο.
-Ναι; -Ξέρω το κατάλληλο μέρος.
Ξέρεις;
Θα το πω στον φίλο σου, αν τον δω ποτέ.
Σε ευχαριστώ πολύ.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
-Πότε θα θα της το πεις; -Μόλις πάρω αύξηση.
-Μάλιστα; -Έλα εδώ πριν φύγεις.
Τώρα είναι η ευκαιρία. Δεν θα τον πετύχεις με καλύτερη διάθεση.
Ευχήσου μου καλή τύχη.
Ευχαριστώ.
Κάθησε. Θέλω να σου μιλήσω.
Κάθε μέρα σου δίνω παραπάνω ευθύνη...
και κάθε μέρα αποδεικνύεσαι άξιος της εμπιστοσύνης μου.
Κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.
Αλλά ποτέ δεν εξέφρασα την εκτίμηση μου με κάτι απτό.
Δεν θα το έλεγα αυτό, κύριε.
Τώρα θα σου δείξω πόσο πιστεύω σε σένα.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Θα σε αφήσω να μεταφέρεις απόψε το βιολί μου.
Θα είναι μεγάλη έκπληξη για την Νέλι.
-Κύριε Ομπερκούγκεν... -Θα παίξω γι' αυτήν...
αλλά δεν μπορώ να το μεταφέρω εγώ...
-γιατί θα... Πώς το λες; -Θα το μυριστεί.
Δεν πρέπει να το μυριστεί. Γι' αυτό θα το πάρεις εσύ;
Και την κατάλληλη στιγμή, θα μου ζητήσεις να παίξω...
και εγώ θα πω, "Αλλά δεν έχω βιολί."
Και εσύ θα πεις, "Τυγχάνει να έχω ένα μαζί μου". Ωραία;
Όχι, δεν είναι δυνατόν. Είναι πολύ μεγάλη ευθύνη.
Ένα Στραντιβάριους αξίζει χιλιάδες δολλάρια.
Το ξέρω. Σου λέω ότι σε εμπιστεύομαι.
-Όχι. -Όχι άλλη κουβέντα.
Πρόσεξέ το και να το φυλάς με την ζωή σου.
-Μάλιστα. -Αντίο.
-Θα είναι όμορφο πάρτι. -Το ελπίζω. Θα σας δω αργότερα.
-Τι έχεις εκεί; -Ήμασταν....
Όχι.
Θα παίξει για όλους αυτούς απόψε;
Πολύ το φοβάμαι.
Μην τον αφήσεις να γελοιοποιηθεί. Κάνε κάτι.
Οτιδήποτε.
Έτοιμοι;
-Παρακαλώ. -Εντάξει.
-Τι της συμβαίνει; -Είναι λίγο ευαίσθητη.
Φυσικά.
-8:00. Μην αργήσεις κι να θυμάσαι. -Μάλιστα, κύριε.
Πέρασε, Λουίζ.
-Φοβόμουν ότι θα σε χάσω. -Φαίνεσαι ωραία.
-Ορίστε η κάρτα εισόδου σου. -Μην ξεχάσεις ότι μπορεί...
Να πας στο πάρτι του κου Ομπερκούγκεν...
αλλά θα προσπαθήσεις να είσαι στο δοκιμαστικό μου;
-Τα βιολιά τα κοιτούν τελευταία. -Θα προσπαθήσω.
-Εντάξει, ευχαριστώ. -Αντίο.
Το έκανες! Πήρες ένα βιολί για μένα.
-Ήθελα να σου πω.... -Είπες ότι θα το έκανες.
Μήπως είναι το Στραντιβάριους του κου Ομπερκούγκεν;
Με αφήνει να το χρησιμοποιήσω;
Θαυμάσιο. Εξαιρετικό! Τώρα ξέρω ότι μπορώ να νικήσω.
Είμαι βέβαιος ότι θα νικήσεις.
-Δεν θα μου ευχηθείς "καλή τύχη"; -Ναι.
-Καλή τύχη. -Ευχαριστώ πολύ.
Εντάξει. Αντίο.
-9:00 και πουθενά ο Άντριου. -Μην ανησυχείς, θα έλθει.
Μου κάνετε την τιμή γι' αυτόν τον χορό;
Ναι.
Κύριε Ομπερκούγκεν...
...μπορώ να έχω αυτόν τον χορό;
Με συγχωρείτε.
Ο Άντριου. Ένα λεπτό.
Χαίρετε. Φαίνεται θαυμάσιο πάρτι.
-Που είναι το βιολί μου; -Δεν μπορούσα να το φέρω.
-Τι; -Απλά δεν μπορούσα.
Σκέφθηκα, "Φαντάσου να πάθω ατύχημα.
"Κι αν γλυστρίσω στον πάγο;"
Σταμάτα να φαντάζεσαι και πήγαινε να το φέρεις.
Είναι ασφαλές και θα σας το φέρω το πρωί.
-Θα πάω εγώ. -Όχι.
Μείνετε εδώ. Θα το φέρω εγώ το βιολί σας.
Το βιολί μου. Το Στραντιβάριους μου.
-Δεν έπαιξες ακόμα; -Όχι.
Χαίρομαι πολύ που τα κατάφερες να έλθεις.
Πρέπει να επιστρέψω. Πότε θα ξεκινήσεις;
Δεν ξέρω. Δεν έχω ιδέα.
-Μην ανησυχείς. Θα το προσέχω. -Που είναι το βιολί σου;
-Το άφησα στο σπίτι. -Έχω ένα μικρό πρόβλημα.
-Έχεις τα κλειδιά του σπιτιού; -Ναι.
-Να δανειστώ για λίγο το βιολί σου; -Βεβαίως.
Θα σου εξηγήσω αργότερα.
Ευχαριστώ. Θα γυρίσω.
Όπως είσαι, θα νομίζουν ότι δεν θέλεις να με παντρευτείς.
Συγγνώμη.
-Καληνύχτα. -Ήταν θαυμάσιο πάρτι.
Μην φύγετε ακόμα. Πρόκειται να συμβεί και κάτι ακόμα.
-Η Βερόνικα θα μας διασκεδάσει. -Φυσικά και θα μείνουμε γι' αυτό.
Τι έκπληξη! Έχει ετοιμάσει κάτι με το κουαρτέτο.
Μπορώ να έχω την προσοχή σας, παρακαλώ;
Η Βερόνικα.... Η δις Φίσερ πρόκειται να μας διασκεδάσει.
Έλα, Βερόνικα.
Κι άλλο!
Πες κι άλλο τραγούδι!
Κυρίες και κύριοι, δεν πρέπει να την κουράσετε.
Θα τραγουδήσει και μετά.
Και τώρα....
Ναι, κε Χίκι; Έχετε τίποτα να πείτε;
-Τώρα; -Τι θέλατε να πείτε;
Κε Ομπερκούγκεν, δεν μας παίζετε κάτι;
Είναι πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Πολύ καλά. Δυστυχώς δεν έχω βιολί.
Έχω ένα πανέμορφο Στραντιβάριους, αλλά δεν το έφερα...
και έτσι δεν έχω βιολί.
Είναι παράξενο.
Τυγχάνει να έχω ένα Στραντιβάριους μαζί μου.
Σ' αυτή την περίπτωση, θα παίξω κάτι που είναι το αγαπημένο μου.
Έλα.
-Είναι ένας αδέξιος χαζός. Τούβλο! -Όττο, σε παρακαλώ.
-Πώς είναι, γιατρέ; -Λίγο ταραγμένος.
Μην ανησυχείτε. Θα είναι μια χαρά.
Πρέπει να με βοηθήσεις να εξηγήσω.
Απολύθηκε. Τέρμα! Μην τον ξαναδώ στα μάτια μου!
-Μην ανησυχείτε, τον άκουσα. -Λυπάμαι πολύ.
Το τούβλο.
-Το Στραντιβάριους μου. -Λυπάμαι, θείε Όττο.
Δεν είμαι πλέον θείος σου. Άφησε με.
Ήθελα μόνο να πω...
-Απολύεσαι. -Ένα λεπτό.
Ο Άντριου δεν έφταιγε. Δεν το έσπασε αυτός.
-Δεν έκανε τίποτα. -Του έδωσα να μεταφέρει το βιολί.
Του είπα να το φυλάει σαν τα μάτια του. Τώρα δεν έχω βιολί.
-Να σας πω... -Τίποτα δεν θα μου πεις.
-Φύγε από μπροστά μου. -Ακούστε τι θα πει.
Ήθελα να πω, ότι δεν ήταν το βιολί σας αυτό που έσπασε.
-Δεν ήταν; -Δεν είναι θαυμάσιο;
Το βιολί σας είναι ασφαλές. Σε μία ώρα θα το έχω φέρει.
Ένα λεπτό. Τι θα φέρεις;
Το δάνεισα σε κάποια της Συμφωνικής.
Το ανεκτίμητο βιολί μου. Το δάνεισε!
-Ένα λεπτό. -Καλώ την αστυνομία.
Περιμένετε.
Χαίρομαι πολύ που τελείωσε.
-Ήσουν θαυμάσια. -Αλήθεια, έτσι νομίζεις;
-Ναι. Κέρδισες πολύ εύκολα. -Το ελπίζω.
-Αυτός είναι ο κος Ομπερκούγκεν; -Ναι.
Έλα, πρέπει να τον ευχαριστήσουμε.
Δεν βρίσκω λόγια να σας ευχαριστήσω για την ευγένειά σας.
Όταν ο Άντι έφερε σπίτι το βιολί, δεν πίστευα...
Θέλουν να σας μιλήσουν οι κριτές, δις Πάρκσον.
Έρχομαι αμέσως.
Σας ευχαριστώ και πάλι από τα βάθη της καρδιάς μου.
Με συγχωρείτε.
Νόμιζε ότι το στείλατε εσείς και δεν μπορούσα να της το πω.
Θέλετε να τον συλλάβω; Από εσάς εξαρτάται.
Δεν είναι απαραίτητο.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Έλα αύριο στο κατάστημα να πληρωθείς.
Μάλιστα, κύριε.
Θα σε συνοδεύσω στο σπίτι.
Κέρδισα!
Δεν είναι θαυμάσιο;
-Ήσουν έξοχη. -Ευχαριστώ.
Θα φέρω μια άμαξα.
Πως να σε ευχαριστήσω για ό,τι έκανες για μένα;
Χωρίς εσένα, δεν θα μπορούσα να τα καταφέρω.
-Βεβαίως θα μπορούσες. -Είμαι η πιο ευτυχισμένη κοπέλα.
Δεν το καταλαβαίνω αυτό.
Απολύει κάποιον σαν τον Άντι και κρατά κάποιον σαν εσένα.
Στο είπα ότι είναι τρελλός.
-Καλημέρα. -Δεν μπορούμε να μπούμε;
Θα περιμένουμε τον κο Ομπεκούγκεν. Ο Άντι έχει το άλλο κλειδί.
Καλημέρα.
-Τι είναι; -Περιμένουμε τον κο Ομπερκούγκεν.
Δεν ήξερα, κύριε Χίκι, ότι ήσουν ακροβάτης.
Τελικά το βιολί που έσπασε δεν ήταν του κου Ομπερκούγκεν.
Ήταν πολύ καλό για να είναι αληθινό.
-Ποιου ήταν; -Ανήκε...
σε μία φίλη του κυρίου Λάρκιν.
Έρχεται ο κος Ομπερκούγκεν.
Καλημέρα, θείε Όττο.
Καλημέρα.
Δεσποινίς Μπουρκ...
κανονίστε για την αποζημίωση του Λάρκιν και δώσ'τε τη όταν έλθει.
Και να πάρετε απόδειξη.
Και όσο σκέπτομαι πόσο ευτυχισμένοι ήμασταν χθες.
-Καλημέρα. -Γεια.
Δεν σε περιμέναμε αυτό το πρωί.
Παιδιά, ήλθε ο Άντι.
Καλημέρα.
Δεν φανταζόμουν ότι θα ερχόσουν τόσο νωρίς.
Σας φανταζόμουν να κάθεστε έξω και να παγώνετε...
και σκέφθηκα να παραδώσω το κλειδί.
-Σε ευχαριστώ. -Ο κος Ομπερκούγκεν μας άνοιξε.
-Ναι. -Κατάλαβα.
-Θα φέρω τα χρήματά σου. -Ευχαριστώ.
-Αισθάνομαι φρικτά που απολύεσαι. -Ξέχνα το.
Ήταν αρκετά αξιοπρεπής.
Τι θα κάνουμε χωρίς εσένα. Δεν θα είναι το ίδιο μέρος.
Βεβαίως θα είναι. Καλύτερα να δουλεύετε...
Οι πελάτες άρχισαν να μαζεύονται.
Τι λες για δείπνο τα Χριστούγεννα; Έχεις κάποια συνάντηση;
Όχι. Όχι τώρα.
-Γιατί δεν έρχεσαι σε μας; -Ευχαριστώ.
-Θα σου βάλουμε μια θέση. -Σε ευχαριστώ.
Ξέρω ότι δεν τα πηγαίναμε πολύ καλά.
Υποθέτω μαλώσαμε αρκετά...
αλλά να χάνεις τη δουλειά σου λίγο πριν τις γιορτές...
-είναι κάτι που δεν το εύχεσαι.... -Ούτε στον χειρότερο εχθρό σου.
Δεν το είπα αυτό.
Ας μην μαλώνουμε άλλο.
Αντίο.
-Καλή τύχη. -Ευχαριστώ.
Ορίστε.
-Μισθός ενός μηνός. -Ευχαριστώ.
Εγώ φταίω για όλα. Θα πάω να του μιλήσω.
Δεν θα κάνετε τίποτα. Δεν θα σας άφηνα.
Τουλάχιστον να σου δώσω μια συστατική επιστολή.
-Δε νομίζω... -Χτύπα σε λίγο την πόρτα του.
Θα σου την ετοιμάσω εγώ.
Εντάξει.
Είναι εδώ ο Άντριου.
Τον πλήρωσα αλλά θα είναι δύσκολο να βρει δουλειά χωρίς επιστολή.
Πολύ καλά. Για όποιον ενδιαφέρεται...
Θέλω να δηλώσω ότι ο κος Άντριου Ντέλμπι Λάρκιν...
εργάσθηκε για μένα για....
-Για σειρά ετών; -Για σειρά ετών.
Όλο αυτό το διάστημα ήταν....
-Αξιόπιστος; -Αξιόπιστος, ικανός....
Είπες "αξιόπιστος"; Δεν είναι. Παίρνοντας το βιολί μου;
-Δεν είναι. -Δεν είναι τίμιο.
Θα μπορούσα να τον βάλω φυλακή γι' αυτό.
Θα μπορούσες.
Εγώ.... Τι έλεγα;
"Όλο αυτό το διάστημα ήταν αξιόπιστος...."
Ικανός...
εξαιρετικά τίμιος...
και εξαιτίας της επιμελείας του, του έδωσα προαγωγή.
Του έδωσα προαγωγή.
Ήμουν τόσο περήφανος γι' αυτόν.
Ήταν σαν γιος μου.
-Είναι ο Άντριου για την επιστολή. -Πέρασε.
Καλημέρα, κύριε.
Θα τελειώσω σε ένα λεπτό.
Τι έλεγα;
"Εξαιτίας της επιμελείας του, του έδωσα προαγωγή...."
Για την θέση του αρχι-πωλητού.
Και δεν ήταν μόνο αυτό. Θα σε έκανα διευθυντή.
Όταν θα παντρευόμουν τη Νέλι...
θα σε έκανα υπεύθυνο του καταστήματος.
Και έπρεπε να το κάνεις αυτό σε μένα.
Λυπάμαι, κύριε. Δεν μπορώ να πω κάτι άλλο.
Ας το ξεχάσουμε, Όττο.
Ο Άντι φεύγει και εσύ έχεις το βιολί σου.
Αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν έχω το βιολί μου.
Χθες βράδυ, για πρώτη φορά το άκουσα να παίζεται όπως θα έπρεπε.
Τότε κατάλαβα ότι δεν είχα δικαίωμα πάνω του.
Θέλω να το δώσεις στη νεαρή φίλη σου.
Δωσ'της το με την ευχή μου. Πάρ'το απόψε...
αφού τελειώσεις την δουλειά σου.
Και τώρα που είσαι διευθυντής...
μπορείς να δώσεις αύξηση στον εαυτό σου.
Βλέπεις; Μερικές φορές παραδέχομαι ότι κάνω λάθος.
Πήγαινε, διευθυντά.
Κύριοι Χίκι και Χάνσεν! Προσέξτε με!
Ως νέος διευθυντής, ζητώ περισσότερο εορταστικό πνεύμα.
-Έγινες διευθυντής; -Συγχαρητήρια.
-Που είναι η δις Φίσερ; -Στην ιματιοθήκη.
Χίκι, άνοιξε.
Θα είναι η καλύτερη παραμονή που είχε ο Ομπερκούγκεν.
Ας ξεπουλήσουμε όλο το κατάστημα.
-Τι συνέβη; -Τι;
Για ποιο πράγμα μιλάς;
-Νόμιζα ότι είχες απολυθεί. -Γι' αυτό... Ναι, είχα.
Ο κος Ομπερκούγκεν άλλαξε γνώμη, με πήρε πίσω και με έκανε διευθυντή.
Συγχαρητήρια.
-Αυτό σημαίνει πολλά για μένα. -Αλήθεια;
Ναι. Αύξηση μισθού και ποιος ξέρει; Ίσως και γάμος.
Ξέρεις, είναι πολύ συμπαθητική κοπέλα.
Έτσι νομίζω.
Εξεπλάγην που είδα ότι είχες κοπέλα.
Εννοείς ότι δεν μπορούσα να έχω μία, έτσι;
Ορίστε, πάλι μου βάζεις λόγια.
Είσαι ο πλέον ανυπόφορος άνθρωπος που ξέρω.
Ήσουν κακός ως πωλητής...
-αλλά τώρα που είσαι διευθυντής... -Τι συνέβη;
Χτύπησα το δάχτυλό μου.
Ήμουν ευτυχισμένη όταν ήλθα το πρωί.
Και εγώ.
Γιατί δεν θα σε έβλεπα ξανά για πολύ καιρό.
Δεν το αντέχω πλέον.
-Φεύγω! -Περίμενε.
Μην φεύγεις τώρα που εγώ θα....
Τι;
Εννοώ, μην φύγεις παραμονή Χριστουγέννων...
και να έρχονται πελάτες.
Μην ανησυχείς. Θα δουλέψω σήμερα, αν αυτό σε απασχολεί.
Αλλά σε ειδοποιώ, κύριε διευθυντά. Θα φύγω απόψε.
Η κυρία ενδιαφέρεται για το τραγούδι θέλει να το ακούσει.
Βεβαίως.
-Θα παίξω για σας. -Ευχαριστώ.
-Τι είναι; Τι συμβαίνει; -Τα πάντα.
-Δεν της το είπες; -Όχι. Τέλειωσαν όλα. Ξέχνα το.
Καλά Χριστούγεννα
να έχετε πολύ καλά Χριστούγεννα
Ονειρευθείτε τις επιθυμίες της καρδιάς σας.
Παραμονή Χριστουγέννων
όταν πηγαίνετε για ύπνο
ο Άγιος Βασίλης θα σταματήσει
και ξέρω ότι θα ρίξει
αυτό που θέλετε ακριβώς
από την καμινάδα σας.
Γι' αυτό να είστε χαρούμενοι
να έχετε λαμπρές γιορτές σαν τα λιόπρινα.
Είθε αυτοί που αγαπάτε, να είναι δίπλα σας
και τα γέλια των φίλων να σας χαροποιούν.
Όταν χτυπούν οι καμπάνες της εκκλησίας
σαν να τραγουδούν οι άγγελοι
και ακούτε τον χαρμόσυνο ύμνο που ψέλνουν
Κρεμάστε μια κάρτα με ευχές, εκ μέρους μου
στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο σας
Για πολύ χαρούμενη
περίοδο Χριστουγέννων.
Παιδιά μου...
αυτή η παραμονή ήταν η καλύτερη στην ιστορία του καταστήματος.
Θέλω να σας δείξω την εκτίμηση μου.
Δις Φίσερ, ελπίζω να είναι τα πρώτα από πολλά Χριστούγεννα μαζί μας.
-Σας ευχαριστώ, αλλά... -Κύριε Χάνσεν.
-Έχετε κάνει εξαιρετική δουλειά. -Σας ευχαριστώ.
Υπήρξαν φορές που ήμουν λίγο κακόκεφος...
αλλά ξέρεις ότι δεν το εννοούσα.
Ευχαριστώ, θείε Όττο.
-Άντριου. -Ήδη έχετε κάνει πολύ...
καλά Χριστούγεννα για μένα.
Αυτό είναι για τον διευθυντή.
Πες στην φίλη σου να προσέχει...
το δικό μου... Εννοώ, το Στραντιβάριους της.
-Έλα, Νέλι. -Καληνύχτα.
Καληνύχτα.
Καλά Χριστούγεννα.
Δεν θα με χρειαστείτε για να κλειδώσετε.
Πήγαινε σπίτι σου. Θα κλείσω εγώ.
Θα τα πούμε αύριο.
-Καληνύχτα, δις Φίσερ. -Καληνύχτα.
Έχασες κάτι;
Ναι. Ξέχασα την κάπα μου.
Μη κρατάς κακία που πήγα να τα φτιάξω με την δίδα Φίσερ.
Μέχρι χθες δεν ήξερα ότι είναι ερωτευμένη με σένα.
Νόμιζα ότι τα πήγαινα καλά, αλλά κέρδισε ο καλύτερος.
-Έρχεσαι, Χίκι; -Ναι.
Καληνύχτα.
Θα μπορούσες να το δώσεις στον κύριο Ομπερκούγκεν.
Δεν μπορώ να το κρατήσω, τώρα που δεν θα είμαι εδώ.
-Δεν θα αλλάξεις γνώμη; -Όχι.
Έτσι κι αλλιώς, θα έφευγα σε μερικές εβδομάδες.
Δεν είσαι ο μόνος που παντρεύεται.
Αλήθεια; Πότε συνέβη αυτό;
-Να σε βοηθήσω. -Σε ευχαριστώ.
Πότε συνέβη;
Δεν έχει συμβεί ακόμα.
Φυσικά, μπορεί να μην μου κάνει πρόταση.
-Από την άλλη όμως.... -Μπορεί.
Στην πραγματικότητα, τυγχάνει να ξέρω ότι θα συμβεί.
Τι;
Τι εννοείς, τυγχάνει να ξέρεις;
Μπορώ να στο πω. Ήλθε να με δει τις προάλλες.
-Ποιος; -Ο μνηστήρας σου.
Ήταν πολύ άβολη η θέση μου.
Δεν σε πίστεψε όταν του έγραψες...
ότι δεν σήμαινα κάτι για σένα. Για φαντάσου.
Δεν το χωράει ο νους μου.
Εννοείς ότι ήλθε να δει εσένα;
Ναι, αλλά δεν χρειάζεται να ανησυχείς...
γιατί ξεκαθάρισε πλήρως η κατάσταση.
Σε λίγο θα είσαι η κυρία Νεοτουρσί.
Έτσι δεν τον λένε; Αυτό μου είπε.
Ναι, Νεοτουρσί.
-Ωραίος τύπος. Σε συγχαίρω. -Ευχαριστώ.
Είσαι πολύ τυχερή κοπέλα.
Νομίζεις ότι ήταν πολύ ελκυστικός;
Έτσι νομίζω. Αλλά μην προσπαθήσεις να τον αλλάξεις.
Μην του κάνεις καμία δίαιτα.
-Θα έλεγες ότι ήταν παχύς; -Δεν θα το έλεγα.
Προσωπικά, μου άρεσε το στομαχάκι του. Του δίνει μια σπιτική χροιά.
Στο κάτω-κάτω, αυτό δεν θέλεις σε έναν σύζυγο;
Ναι, αυτό είναι που θέλω.
Και όσο για την φαλάκρα που έχει...
Δε νομίζω ότι θα το προσέξει κανείς.
Έξυπνος ο τρόπος που αφήνει τα μαλλιά του να μεγαλώσουν...
και τα χτενίζει μπροστά στο κεφάλι του...
και κατεβαίνουν στα αυτιά του. Ιδιοφυές.
-Τι; -Και το μυαλό του....
Βρήκες πως ήταν...
πολύ έξυπνος και πνευματώδης...
Όχι πνευματώδης.
Στην πραγματικότητα τον βρήκα αρκετά θλιμμένο.
Αλλά φυσικά, δεν κρίνεις κάποιον που είναι άνεργος.
Είναι άνεργος;
Ναι.
Δεν μου το ανέφερε ποτέ αυτό.
Όπως λες, είναι πολύ ευαίσθητος.
Πιστεύει ότι θα ζήσετε άνετα με τα έσοδα σου.
Σε ρώτησε πόσα κερδίζω;
Στο κάτω-κάτω είναι ο μνηστήρας σου.
Ήταν λίγο ανήσυχος στην αρχή...
αλλά του υποσχέθηκα ότι θα πάρεις αύξηση.
Νομίζω ότι αυτό είναι γελοίο, εξωφρενικό.
Μακάρι να είχες διαβάσει τα γράμματά του...
και θ' ανακάλυπτες ότι έχει ευγενικές απόψεις.
Ευγενικές;
Και ν' ανακαλύπτω ότι είναι τόσο υλιστής....
Και υλιστής;
Δεν θέλω να σκέπτομαι ότι σου χάλασα τα Χριστούγεννα.
Δεν τα χάλασες. Φαντάζομαι θα πρέπει να σε ευχαριστήσω.
Δεν είναι ανάγκη να το κάνεις. Αλλά ξέρεις τι εύχομαι να κάνεις;
Εύχομαι να έδιωχνες αυτόν τον Νεοτουρσί...
και να αφοσιωνόσουν σε μένα.
Δεν μπορώ. Έχεις ήδη κάποια άλλη.
-Όχι ακόμα. -Περίμενε. Δεν είναι σωστό.
-Στο κάτω-κάτω είναι Χριστούγεννα. -Το ξέρω, αλλά...
Σε αγαπώ τόσο.
Παρακαλώ άνοιξε τη θυρίδα 237 και βγάλε με από το φάκελλο.
"Αγαπητή φίλη."
-Εσύ; -Ναι.
Απογοητεύθηκες;
Ψυχολογικώς, είμαι πολύ μπερδεμένη...
αλλά προσωπικά αισθάνομαι θαυμάσια.
ΤΕΛΟΣ
Μετάφραση Υποτίτλων Μιχαήλ